|
Gr
5
Het
rode gedeelte hebben we reeds gelopen
Traject
"Luxemburg-Lotharingen"
Gilsdorf-Grundhof
(20,5 kilometer)
Vandaag
hebben we eigenlijk overal een beetje last van, de bepakking (die we toch
erg minimaal hebben gehouden), schouders, knieën, niet helemaal top dus.
We
beginnen de dag gelijk met een stevige klim richting bos, langs een
steengroeve en wat mij betreft even een colletje
"buitencategorie" maar het is prachtig.
Na
ongeveer 2 uur lopen, komen we in "klein zwitserland" een
prachtige streek met mooie rotsformaties. In Beaufort bewonderen we het
kasteel en willen eigenlijk wat proviand inslaan, de winkel is moeilijk te
vinden en het kost ons al met al een uur.
Eenmaal
terug op route begeven we ons door kloven met prachtige rotsen aan
weerszijden, van het pad. We blijven de vallei van de Haupeschbaach volgen
en hoeven dus nergens echt te klimmen.
Als
we in Grunhof aankomen vinden we al snel een leuke camping waar we voor
slechts 6 euro kunnen overnachten. Dan moet je voor lief nemen dat de
waterval toch wel zoveel herrie maakt dat je ietsje harder moet praten om
elkaar nog te kunnen verstaan.
9
augustus Grundhof-Rosport (19 kilometer)
Als
we opstaan is het licht mistig en we besluiten heel rustig aan te doen. De
route van vandaag belooft prachtig te worden..
Iets
later dus dan normaal starten we. Klein stukje langs de weg en dan gaat
het pad alleen nog maar omhoog!
Al
gauw bereiken we de rotsformatie genaamd Kasselt waarvan we de top
bereiken.
Dan
worden we echt verwend, de streek doet zijn naam eer aan. Veel kloven en
labyrinten, soms wat toeristisch maar altijd mooi.
Na
Berdorf komen we opnieuw in een kloof. Zigzaggend lopen we dan weer langs,
dan weer hoog boven de Aesbech. De teuffelsschlucht is schitterend. Als we
uiteindelijk Echternach bereiken bedenk ik me dat we wel erg veel
traptreden hebben beklommen.
Hier
begint het te miezeren, we lopen ook nog eens flink verkeerd.. we zitten
in Duitsland eer we er erg in hebben. Eigenlijk moeten we nog zo’n 8
kilometer en we besluiten het toch door te lopen, ondanks de waarschuwing
dat het vervolgpad glibberig zal zijn.
Als
we ons tentje opzetten op een wat vreemde camping in Rosport zijn we
eigenlijk dan ook best moe. Het forelletje laten we ons dan ook goed
smaken.
10
augustus Rosport-Wasserbillig (17 kilometer)
We
starten echt vroeg vandaag en kunnen het dus vergeten dat er ergens al een
kroegje open is voor een kopje koffie.
Na
drie kwartier bereiken we Girsterklaus, een bedevaartsoord, al in 1328 zou
het pelgrims hebben aangetrokken, het kerkje is van de 13e eeuw.
We
volgen de vallei van de Ginstergriecht waar het echt klauteren wordt over
boomstammen en het pad soms moeilijk te volgen is. Met een steile klim
staan we snel hoog boven het riviertje en lopen we naar Moersdorf waar we
ons te goed doen aan eindelijk dat kopje koffie met heerlijke apfelkuchen.
Het
is erg warm inmiddels en na de enorme klim richting het imposante viaduct
van de E44 staat het zweet ons echt op de rug.
We
arriveren heel erg vroeg in Wasserbillig waar we ons tentje langs het
water opzetten. Daarna nog ruim tijd om het plaatsje te verkennen, de
plaatselijke "chinees" was erg lekker.
11
augustus Wasserbillig-Machtum (18 kilometer)
We
worden vroeg wakker van een vliegtuig die wel haast op ons tentje leek te
landen.
We
eten wat in de conditorei, heerlijk. We moeten puur op de kaart lopen want
de route is wat omgegooid, wat inhoudt dat we behoorlijk moeten omlopen.
Vandaag
zien we voor het eerst de druivenstruiken langs de moezel, prachtig! Echte
wijngaarden. Manternach is een mooi dorp. We lopen helaas lange tijd over
de weg maar de omgeving maakt alles erg goed.
Bij
Grevenmacher maken we dezelfde foto als op de voorkant van het boekje,
langs de kruisweg naar de kruiskapel.
We
lopen grotendeels hoog langs de Moezel met prachtige vergezichten.
In
Machtum blijkt het enige hotel wat in aanmerking komt voor onze
overnachting overvol.
Doorlopen
is geen optie, uiteindelijk belanden we (teruglopend) in Wellen
(Duitsland) in een Gasthof in een heerlijke kamer en hebben we heel lekker
kunnen eten en overnachten.
12
augustus Machtum-Remich (20 kilometer)
Vandaag
een wandeling door de wijngaarden hoog boven de Moezel. Na het plaatsje
Ahn staan we voor een forse trap 238 treden omhoog tussen de
druivenstruiken. We komen op een leuk uitzichtpunt met een kapelletje.
De
hele wandeling van vandaag wordt gedomineerd door de Moezel.
Ehnen
is een prachtig dorpje wat we nog passeren. Aan het eind van de middag
komen we aan in het zeer toeristische Remich. We besluiten aan de overkant
van de rivier op Duits grondgebied op de camping te gaan staan. Het eten
is goed en lekker op de camping.
13
augustus Remich-Mondorf-les-Bains (18 kilometer)
Om
kwart over 9 is alles weer ingepakt en staan we weer in de startblokken.
In Remich is gelukkig een kroegje open, zodat we eerst een kop koffie
kunnen drinken.
Het
weer is schitterend. Een hemelsblauwe lucht en gauw stijgen we weer tussen
de druivenstruiken door.
Na
Wellenstein blijven we op hoogte wandelen en als we het bos uitkomen staan
we ineens naast het beeld van Sint – Donatius, beschermheilige van de
wijnboeren tegen bliksem en donder. Ons is beloofd dat we 591!! Trappen
naar beneden gaan en dat doen we dus (nageteld..) ook tot in Wintrange.
We
verlaten de Moezel en lopen even behoorlijk verkeerd, geen bewegwijzering,
er zijn werkzaamheden aan de weg.
Na
enige tijd lopen we toch over een "perenpad" naar Elvange.
De
camping in Monsdorf ligt buiten het dorp, het is even zoeken. Hier
ontmoeten we medewandelaars op de Gr5, leuk en gezellig dus.
We
besluiten hier de tent te laten staan en nog 2 dagen zonder bepakking
verder te lopen.
Monsdorf-les-Bains-
Rumelange (30 kilometer)
Als
we opstaan zijn we er nog van overtuigd dat we tot Rumelange in 2 dagen te
lopen. Ook al omdat het zeer warm is. Echter eenmaal "en
route"gaat het wandelen zo gemakkelijk zonder de rugzakken dat we de
Franse grens vandaag gaan bereiken.
In
Monsdorf (een mondain kuuroord bepaalt toch het karakter van het plaatsje)
drinken we een lekker kopje koffie.
Binnen
3 uur bereiken we Hellange, een gedeelte van de route is eruit gehaald en
we moeten helaas een stuk langs de weg lopen. Gelukkig lopen we daarna een
poos door het koele bos.
Even
buiten Hellange "krakt" er iets in mijn voet en voel ik een
scherpe pijn. We hadden eigenlijk eerder willen pauzeren en zitten nu
noodgedwongen op een totaal niet geschikte plaats even af te wachten hoe
het verder gaat.
De
pijn blijft behoorlijk maar ik kan mijn voet normaal bewegen en we
besluiten na een half uurtje toch verder te gaan, het tempo 3 tandjes
lager.
De
weg naar Dudelange is vrij saai, daarna volgen gelukkig nog leuke
klimmetjes (iets minder voor mijn voet)
De
laatste 1800 meter naar de grens.... een half uur stevig doorstappen. Op
een 5-sprong midden tussen de bomen hebben wij ons doel bereikt!!
Om
eerlijk te zijn geeft het wel een licht euforisch gevoel.
Net
op tijd halen we de bus die ons terug brengt.
Morgen
gaan we via Luxemburg stad naar Maastricht waar we deze wandelvakantie
afsluiten.
10
– 13 oktober nog een weekendje wandelen om het af te leren voor dit
jaar.
10
oktober
De
heenreis naar Luxemburg. Zo vloeiend als het in de zomer ging... Nu hebben
we in totaal 4 uur vertraging.
In
Bettembourg vinden we gelukkig nog een hotelletje waar we nog even wat
kunnen drinken en prima kunnen overnachten.
11
oktober Rumelange-Neufchef (28,5 kilometer)
Als
we het hotel verlaten zijn we net op tijd om de bus naar Rumelange te
halen. Daar aangekomen even een paar broodjes halen en dan de lange klim
naar waar we in augustus onze tocht beëindigden. We zijn redelijk gauw
weer onderweg. De "gele bollen" die ons door Luxemburg leidden
zijn nu verdwenen. We lopen een stuk door het mooie bos en komen daarna
snel door open veld over makkelijk begaanbare paden.
Al
gauw blijkt dat de route weer is omgegooid, een Franse paardenboer zet ons
weer op de goede weg, we hebben maar een half uurtje omgelopen.
Een
eind verderop volgt door de herziene infrastructuur weer een omleiding,
gelukkig gaat dit niet ten koste van het wandelgenot en de prachtige
omgeving.
Naar
Fontoy lopen we langs de zijkant van een mooie vallei.
Het
eindpunt ligt in Neufchef. Al was het geen stralend weer het was een mooie
wandeling.
We
kunnen geen andere overnachtings plaats vinden dan in Thionville, waar we
ons tegoed doen aan forel en mosselen.
12
oktober Neufchef-Feves (plm 22 kilometer)
Na
een prima nachtrust en dito ontbijt, terug met de bus naar Neufchef. Het
miezert een klein beetje en het voelt echt herfstig aan.
Een
maal weer op weg is het droog maar donker. Voor Rosselange is het prachtig
klimmen en heel lang dalen.
De
wandeling door Rombas en over een fitnessparcours valt helaas wat tegen.
Het
pad naar de "Tour de Drince" is in trappen aangelegd omdat het
anders te stijl zou zijn. Dit loopt gemakkelijk en het is een prachtig
bos. Al gauw dalen we af naar Ternel, waar we na een bakje koffie
besluiten door te wandelen tot Feves.
Het
miezert nu weer, wordt donker dus we stoppen bij de bushalte.
Het
blijkt dat er geen bussen naar Metz rijden, alleen ’s ochtends heen en
’s avonds terug.
Voor
het eerst staan we wat verloren, er zit niets anders op dan te liften.
Binnen
5 minuten zitten we bij een gezellige Fransman in de auto die ons tot in
het centrum van Metz brengt.
Een
prachtige stad en we genieten van de basiliek en andere mooie gebouwen.
Na
heerlijk gegeten te hebben in een bistro, sluiten we af met een pastis en
zit het er echt op voor dit jaar.
Gr
5 2003
12
tot en met 17 oktober 2003
Lotharingen:
Feves tot Custines
12
oktober,
Tegen
half 10 vertrekken we richting zuiden. Omdat we willen lunchen bij Ria
rijden we om via Baarle-Nassau. Hoe veel tijd dat kost zou later
blijken...
Tegen
18.00 uur zitten we vlak voor Metz. Nog net niet donker, hoewel..
Het
is de bedoeling dat we in Brins s. Seille bij Mme Cesar gaan overnachten.
Na ruim een half uur over binnenwegen (heuvels in het donker!!!) , blijkt
ze niet thuis, doet in ieder geval niet open. Besloten wordt over Nancy
richting Metz terug te rijden en ergens anders een slaapplaats te zoeken.
Na oeverloos heen en weer rijden belanden we in een Auberge in Nomeny, het
is 21.15 uur en de eigenaar (hork) geeft aan gesloten te zijn.
Uiteindelijk overnachten we in Pt au Mousson in een 24 uurs hotel. Prima
maar te duur.
13
oktober Feves-Ars-sur-Moselle (20 kilometer)
Vol
enthousiasme zetten we de fietsen in Ars s. Moselle Met de auto naar Feves
(kerk in flamboyante gotiek) , ons startpunt.
De
wandeling kan beginnen. Al na ongeveer 4 kilometer blijken we niet echt
goed te lopen maar een aardige fransman zet ons op het goede spoor,
ongevraagd. Prachtige vergezichten over de moezelvallei, het weer is
prachtig wat wil je nog meer?
De
plaatsjes Saulny en Lorry de Metz worden binnen no-time bereikt. De route
is omgegooid, brrrr het boekje klopt niet dus nu.! Het is lopen "op
de kaart" en op de bewegwijzering in het veld.
In
Plappeville doen we onze schoenen een poosje uit bij een oude wasplaats,
een verademing. In Moulins les Metz zijn we het spoor even bijster, toch
weer op het goede spoor brengt een trappenpaadje even later naar ongekende
hoogte. Via Jussy en Vaux bereiken we na een afdaling Ars s. Moselle, onze
fietsen staan er nog....was toch best spannend ze achter te laten.
Nu
de route terug per fiets, zwaar soms lopend maar het is ons gelukt.
Het
valt opnieuw niet mee om slaapplaats te vinden. Via, via lukt het ons in
Ars (was niet echt de bedoeling) in een hagelnieuwe B&B te overkachten.
Heerlijk geslapen en een prima ontbijt de volgende ochtend!!
14
oktober Ars-sur-Moselle - Pagny-sur-Moselle (25 kilometer)
De
fietsen gaan naar Pagny s. Moselle en de auto naar het begin, nu dus in
Ars. Na wat stokbrood gekocht te hebben zijn we voor half 11 alweer
en-route !
Het
venijn is er na ongeveer 3 kilometer. We klimmen, klimmen en klimmen, het
zweet op de rug en bovenlip. Het uitzichtpunt is prachtig maar helaas
nevelig. Na wat onduidelijkheid over de route naderen we Gorze om half 1,
stemming wat gezakt maar is gauw weer top.
Het
is de bedoeling dat we na 2 en een half uur Bayonville s. Mad bereiken.
Nou wij niet, verkeerd gelopen en zo 3 kilometer afgesneden!!!
In
Onville komen we weer op de route die ook hier is veranderd. Hier vandaan
lopen we opnieuw ernstig stijgend door het bos, een mooie route, onderweg
worden we verrast door een hert en even later een hazelworm Uiteindelijk
bereiken we Pagny.
De
terugreis is qua inspanning goed te doen. Al om 18.30 uur zijn we in ons
nieuwe B&B in Arry.
Ook
vandaag hadden we stralend weer.
15
oktober Pagny-sur-Moselle-Montauville (20 kilometer)
Om
08.00 ontbijten , ietsje minder uitbundig maar toch prima.
Buiten
is het helder en steenkoud. De fietsen nu naar Montauville, even buiten
Pont au Mousson. Met de auto gaan we daar even naar toe voor een overzicht
van de B&B’s in de buurt.
Na
een stevig kopje koffie vetrekken we naar het beginpunt in Pagny. We zijn
koud onderweg of we gaan al steil omhoog het bos in, hijg, hijg, puf,
puf....
Het
erge is dat dit helemaal niet nodig zou zijn geweest, gezien de omgelegde
route....
Na
even gedaald te hebben stijgen we weer fors, nu naar het kasteel in Preny
(nou ja, kasteel.. ik noem het zinloos geklommen)
De
rest van de dag is het stevig wandelen, prachtig weer en we zitten in het
zonnetje in Vilcey s. Trey stokbrood met gatenkaas te eten.
Indrukwekkend
is het bos waar aan Duitse en Franse kant tijdens W.O. 1 14.000 doden zijn
gevallen en ongeveer 22.000 gewonden. Ook de militaire begraafplaats ligt
op de route.
Vanuit
Montauville op de fiets door Pont au Mousson (tja, er moeten ook foto’s
worden gemaakt hè). Nou we waren ongeveer de enige fietsers in de hele
stad. Gelukkig konden we op de terugweg een eind langs het jaagpad van de
Moezel rijden in plaats van de D105!!
Om
17.30 uur terug bij de auto. Pfffff nu een biertje en die knalde erin..
Voor
de laatste 2 nachten gaan we in een B&B ietsje zuidelijker.
Het
is oktober maar ik ben door de zon verbrand!!
16
oktober Montauville-Rosieres en Hay (22 kilometer)
Na
afscheid te hebben genomen van "Alain"in Arry op zoek naar de
nieuwe B&B. Gevonden in St Genevieve op de top van een heuvel in een
stokoude 13e eeuwse , heuse ferme.
Daarna
de fietsen maar weer eens weggebracht, deze keer naar Rosieres en Hay.
In
Montauville eerst maar eens een bakje koffie gedaan. Pas om 11.00 in de
benen voor eerst maar eens 5 kilometer bijna vlak, langs een "tranchee",
altijd makkelijk, daar na een lange, langzame afdaling richitng het dal
van "petite suisse". Wat een rust, heerlijk! Prachtig ook hoor.
Het
in het boekje beloofde uitzichtpunt in de kloof was maar voor het gemak
uit de route gehaald. Jammer?? We zullen het dus nooit weten.
Na
de 2e stop bij Rogeville, ik een dip en niet zo zuinig ook, balen.. het
wou ook eigenlijk niet meer echt heel gemakkelijk.
Het
laatste uur was eigenlijk saai. Kale heuvels, harde wind.
Om
16.00 uur einde route, even een appeltje en op de ijzeren rossen. Een
klein stukje autoweg die gelukkig rustig was, alleen die wind!!!
Daarna
volgde eigenlijk een erg mooie fietsroute maar voelde als loodzwaar aan.
Lange stukken dalen ook.
Na
een paar boodschappen in de super , op naar de boerderieje!!
Genieten
van het uitzicht, een heerlijk bed, mooie kamer.
Ook
deze dag prachtig weer, we mogen echt van geluk spreken hoor.
17
oktober Rosieres en Hay-Custines (18 kilometer)
Bittere
kou...de fietsen naar Custines, daar ook eerst maar eens koffie om moed te
vatten.
In
Rosieres (brrr) in de volle wind de eerste anderhalve kilometer afzien.
Het was een mooie maar niet bijzondere wandeling. Om 12 uur werd Liverdun
aangedaan en het laatste deel van ongeveer 2 en een half uur naar Custines
was al wat nog restte
De
route opnieuw fors omgeleid, na een pittige afdaling naar Custines zagen
we al om kwart voor 3 onze fietsen weer.
De
terug weg per fiets naar onze auto...12 kilometer klimmen langs de weg.
Geklaard in 40 minuten!!
Nog
even in de buurt een mirabellenboom gaan kopen in een ons door Veronique
(van de B&B) aangeraden Pepinieriste.
Een
waar succes, de eigenaresse was van Ierse afkomst, vond het heerlijk
Engels te kunnen spreken.
In
no-time lag ons boompje op de platgeklapte achterbank. Ook kregen we een
vracht verschillende appeltjes mee.
Eenmaal
terug in St Genevieve lekker douchen. Om 19.30 aan tafel met een ouder
stel uit Parijs, zij sprak engels, hij nauwelijks maar het was toch erg
gezellig. Quiche Lorraine, daarna zuurkool met verschillende worstjes en
vlees, kaas en mirabelijs na.
Nou
daar waren ook wel aan toe na 5 dagen geen warm eten!
Eind
van een wel zeer geslaagde vakantie toegift.
Op
naar het volgend jaar: starten in Custines... de fietsen in Brins s.
Seille...
20-05-2004
Na 7
maanden onthouding van de Gr5 zijn we er wel weer klaar voor. Als we naar
het zuiden afzakken kan me het eigenlijk niet snel genoeg gaan. Toch is
het vanuit hier zo’n 700 kilometer rijden, dus zijn we inclusief file
toch de hele dag onderweg.
We
hadden van te voren 3 dagen in het b&b van vorig jaar gereserveerd,
zodat we niet te veel tijd zouden verliezen aan het zoeken van een
overnachtingadres.
De
ontvangst was hartelijk!
21 mei Custines-Brins
s. Seille (20,8 kilometer)
Het is
vrijdagochtend half 11 als we vol goede moed richting onze fietsen gaan
lopen die we dus in Brins neer hebben gezet, maar niet voor we een kop
koffie in het bekende cafeetje hebben gedronken.
We
boffen want we beginnen lekker steil te klimmen, dus binnen 10 minuten
staat het zweet op onze ruggen.
Al gauw
lopen we kilometers lang over een militaire bosweg... te lang dus en
helemaal verkeerd bleek later. We bereiken een dorpje totaal uit de
richting van de route. Zeker 10 kilometer van het pad!
We
denken bijna in Amance te zijn, dat blijkt nog 8 kilometer langs de weg
lopen te zijn.
Dus:
voor deze éne keer de duim omhoog. Binnen de kortste keren zitten we bij
een stel jonge Fransen in de auto die ons pijlsnel op de route zetten bij
Amance.
Het
uitzicht bij het kerkje is fantastisch al is het iets heiig in de lucht.
Via een
leuk meer en een makkelijk wandelpad bereiken we Brins. De terugweg per
fiets wordt ook al gekenmerkt door verkeerd rijden, deze keer buiten onze
schuld, er was een nieuwe route uitgezet, de oude vergeten weg te halen
dus erg lastig op het goede pad blijven. Het afdalen op de steenslagpaden
was echt wel even wennen. Later dan gehoopt en verwacht zijn we weer terug
in Custines.
22 mei
Brins s. Seille- Vic s. Seille (20 kilometer)
Nadat de
fietsen in Vic s. Seille zijn gezet, zijn we snel op ons beginpunt. Een
grand café en en route. Een steenslagpad brengt ons vlot in Attilloncourt.
Daarna volgt een makkelijke wandeling naar Grévecy over een smal
asfaltweggetje door de koolzaadvelden. Grévecy ligt echt in een dal dus
is het daarna even stevig klimmen. We lopen al gauw door het bos en al is
het even zoeken we komen er aan de goede kant weer uit. We lopen een
prachtig dal in opnieuw knalgeel van de koolzaadvelden. Het volgende dorp
is Salonnes een plaatsje met enorm grote fermes en een pittoreske kerk.
Het laatste stuk naar Vic. s. Seille zou eigenlijk makkelijk moeten gaan
maar ons stijgend graspad is net gemaaid en steeds weer stappen we in
kuilen die we nu niet kunnen zien.
Vic is
een erg mooi dorp waar we helaas niet echt doorheen geleid worden, jammer
wij vinden het een gemiste kans.
De
terugweg op de fiets is goed te doen. We boffen tot nu toe ook met het
weer, zonnig met af en toe een wolkje en perfecte natuur.
Le Donon
is vanaf nu te zien...al is het nog ver.
23 mei
Vic. s. Seille- Assenoncourt (23 kilometer)
Opnieuw
is het een stralende dag, we besluiten dat we een b&b in de
aankomstplaats gaan zoeken. Dat kost enige inspanning en tijd hij ook nog
"vol "ook. De eigenaresse belt even naar een kennis in Rhodes,
een dorp 8 kilometer verderop wat ook langs de route ligt en de
slaapplaats voor vanavond is geregeld. Fietsen dus gewoon laten staan en
weer naar Vic. Marsal bereiken we heel erg snel, een prachtig dorpje met
schitterende toegangspoort. Ook Blanche-Eglise volgd al snel. Vanaf dat
moment gaat het lopen met mij ineens een stuk beroerder, heb me verstapt
en ik vrees dat ik blaren heb opgelopen. Jammer want de rest van de
wandeling is wel heel erg de moeite waard. Helaas moeten we ook een stuk
langs de weg waar het op dit moment wel heel erg druk is, leuk is anders.
Even
later lopen we langs de Etang de Lindre een uitgestrekte
"vijver" van 620 ha met zeer grillige vorm en bekend om zijn
keur aan vogels.
Morgen
gaan we proberen of we het merendeel kunnen fietsen om zo mijn enkel te
ontzien.
24 mei Assencourt-
Gondrexange (20 kilometer)
Voor het
eerst voelt het als "smokkelen" op de Gr5 de fiets mee, de auto
in Assenoncourt. De eerste 6,5 kilometer tot Fribourg valt niet te
fietsen.... als we eindelijk wel kunnen fietsen gaat het promt de
verkeerde kant op. En daarna nog eens. .. totdat we bij "onze"
b&b voorbij fietsen. Dan volgt het pad door het merengebied, erg mooi
al is het niet echt lekker fietsen over pas aangelegd steenslag.
Vanaf
Diane Capel een aantal kilometers langs het jaagpad van het kanaal en via
een voetgangersbrug volgen we de andere oever.
De
terugreis was niet echt top met langs je fietsje scheurende vrachtwagens
en dan ook nog eens heuvel op, heuvel af.
We
besluiten morgen een dagje in Nancy door te brengen en vervroegd naar huis
te gaan. De volgende 2 etappes zijn zeker niet geschikt om te fietsen. Dus
tot later dit jaar!!
|
